2. Przegląd ogólny.

Ogólnie mówiąc są dwa następujące problemy dla stacji roboczych:

• musi ona znaleźć swój numer IP, a jeśli to konieczne także resztę konfiguracji ethernet-owej
• musi ona znać serwer NFS oraz ścieżkę, z której ma sobie zamontować swój główny system plików.

Bieżąca implementacja NFSROOT w jądrze Linux-a (dotyczy 1.3.7x) pozwala na następujące rozwiązania:

• Adres IP może być odnaleziony poprzez RARP, albo możemy przekazać do jądra pełną konfigurację poprzez parametry LILO albo LOADLIN-a. Jeśli tego nie zrobimy, to jądro przyjmuje, że serwer RARP jest także serwerem NFS i używa wkompilowanej, domyślnej ścieżki. W tej chwili jest to /tftpboot/<adres-IP-maszyny>/.
• Konfiguracja klienta jest pobierana poprzez BOOTP.

Przed rozpoczęciem ustawiania środowiska bezdyskowego, powinieneś zdecydować czy będziesz startował przez LILO, czy przez LOADLIN. Zaletą tego jest elastyczność, wadą natomiast prędkość. Startowanie przez LILO jest szybsze.