2. Instalacja serwera HTTP.

Kiedy ściagniesz serwer masz do wyboru dwie opcje: Wziąć źródła i skompilować samemu, albo wziąć już skompilowane programy. Programy te na Linux-a w wersji ELF są dostępne przy serwerze NCSA ale nie ma ich w starszych wersjach.

2.1 Przygotowania przed ściągnięciem.

Serwer firmy NCSA przeprowadzi cię przez konfigurację i przygotuje dla ciebie różne pliki. Ale zanim będziesz chciał ściągnąć HTTPd przygotuj się na następujące pytania.

System Operacyjny

Najpierw musisz wybrać czy ściągasz wersję źródłową czy skompilowaną. Jeśli akurat twój system nie pojawi się w menu, to będziesz musiał ściągnąć wersję źródłową i skompilowac ją samemu.

Żeby sprawdzić wersję twojego Linux-a napisz w linii poleceń:

  uname -a

w odpowiedzi uzyskasz mniej więcej coś takiego:

   linux:~$  uname -a
   Linux linux 1.0.9 #4 Tue Sep 13 04:05:51 CDT 1994 i586
   linux:~$

Wersja Linux-a to 1.0.9. (Uwaga: Bieżące wersje Linux-a są w formacie ELF i powinny wyglądać tak: 1.2.13 ELF)

Pozostałe parametry mogą być podane przed ściągnięciem albo skonfigurowane później poprzez modyfikację pliku srm.conf w katalogu /usr/local/etc/httpd/conf. Nazwy właściwych dyrektyw, które występują w pliku httpd.conf zostały pokazane w nawiasach. Jedynym wyjatkiem jest dyrektywa DocumentRoot, która występuje w pliku srm.conf.

Typ procesu (ServerType).

Określa to w jaki sposób twój komputer będzie uruchamiał serwer HTTPd. Metodą preferowaną jest "standalone". To powoduje, że demon HTTPd jest ciągle uruchomiony. Jeśli wybierzesz ładowanie HTTPd przez "inetd", to program będzie ponownie ładowany do pamięci przy każdym odwołaniu, co może w rezultacie spowolnić twój serwer.

Przypisywanie portu (Port).

Tutaj podajesz na jakim porcie demon będzie "słuchał" żądań HTTP. Jeśli masz uprawnienia "root-a", to wybierz wartość domyślną czyli 80.
W innym wypadku musisz wybrać wartość z przedziału od 1025 do 65535.

Identyfikator użytkownika dla serwera (User).

Jest to identyfikator, na który HTTPd zmieni swój podczas odpowiadania na żądanie i działania na plikach. Odpowiedź na to pytanie musi być udzielona tylko jeśli jako rodzaj serwera wybrałeś "standalone".
Jeśli nie masz uprawnień root-a, po prostu użyj swojego identyfikatora. Jeśli jesteś administratorem systemu, możesz stworzyć specjalnego "użytkownika", tak żebyś mógł kontrolować dostęp do plików.

Identyfikator grupy dla serwera (Group).

Jest to numer grupy, na który HTTPd zmieni swój podczas odpowiadania na żądanie i działania na plikach. Jest to podobne do identyfikatora użytkownika i wymagane jest tylko jeśli serwer ma działać jako "standalone".

Jeśli nie masz uprawnień root-a, to użyj nazwy swojej grupy. Aby się dowiedzieć do jakiej grupy należysz napisz w linii poleceń groups.

Adres pocztowy administratora serwera (ServerAdmin).

Jest to adres osoby, do której użytkownicy mają wysyłać komentarze i uwagi na temat działania serwera. Możesz tu podac swój adres.

Lokalizacja katalogu serwera (ServerRoot).

Jest to katalog, w którym rezyduje twój HTTPd. Jeśli jesteś administratorem, to zostaw wartość domyślną (/usr/local/etc/httpd). Jeśli nie, to wybierz jakiś podkatalog w twoim katalogu domowym. Swój katalog domowy możesz odnaleźć przy pomocy polecenia pwd.

Lokalizacja dokumentów HTML (DocumentRoot).

To jest miejsce, gdzie mają znajdować się pliki HTML, które będą tworzyć strony twojego serwera. Wartością domyślną jest /usr/local/etc/httpd/htdocs.
Możesz to oczywiście zmienić na katalog specjalnego użytkownika, którego wcześniej stworzyłeś albo na podkatalog twojego katalogu domowego jeśli nie jesteś root-em.

Jeśli nie masz pewności, to użyj wartości domyślnych. Teraz kiedy już masz odpowiedzi na te pytania możesz ściągnąć NCSA HTTPd. Powinieneś przeczytać dokumentację HTTPd zanim zaczniesz instalację. Jeśli planujesz kompilować program, to musisz zmodyfikować pliki "makefile" w każdym z trzech podkatalogów: support, src, cgi-src. Jeśli twoja wersja Linux-a jest już obsługiwana, to musisz tylko napisać make linux w głównym katalogu (czyli /usr/local/etc/httpd).

2.2 Kompilowanie HTTPd.

Kompilacja jest prosta, po prostu napisz make linux w linii poleceń w głównym katalogu serwera.
Uwaga: Użytkownicy Linux-a w wersji pre-ELF muszą odkomentować linię #define NO_PASS w pliku portability.h oraz DBM_LIBS= -ldbm w pliku Makefile przed kompilacją.